دانشگاه ادیان و مذاهب هفت آسمان 2322-4290 14 55 2012 11 21 Political-Intellectual Divergence of 'Alawītes in the Age of Imam Baqir and Imam Sadiq (A.S.): Contexts and Consequences انشعاب سیاسی ـ فکری علویان در عصر صادقین (ع): زمینه‌ها و پیامدها 7 24 66811 FA علی آقانوری استادیار گروه تاریخ تشیع دانشگاه ادیان و مذاهب Journal Article 2012 08 26 During the era of Imams, Shiite community faced with many challenges in the political and intellectual arenas. One of the most prominent cases is categorizing and internal splits of Shiites and 'Alawītes. The major focus of Shi'a differences was based on Imamate issue, its roles and applications. The focus of issue was that after the death of an Imam, Shi'a community witnesses the emergence of an independent manner with specific principles and beliefs. Emerging the divergences like Kaysanites, Zeīdīs, Ism'āīlīs, and so on, are the obvious instances in this regard. Another difference between the Shiite Muslims was the way of dealing with the ruling system. This difference first led to the divergence of Shiites into Fātimites and Kaysanites, and then, to political division of Shiites and 'Alawītes into two branches called Hassanī and Husseīnī (or Zeīdī and Ja'farī in the Abbasside's time). This paper tries to study the issue based on historical and narrated sources, and mention some political and intellectual consequences of the convergences as well as Ahl al-Bayt's positions concerning it. جامعه شیعی در عصر حضور امامان با چالش‌های فراوانی در عرصه‌های سیاسی و فکری مواجه بود. دسته‌بندی‌ها و انشعابات داخلی شیعیان و علویان یکی از برجسته‌ترین موارد است. عمده‌ترین محور اختلافات شیعیان، مسئله امامت و وظایف و مصادیق آن بود. بر محور این مسئله بود که پس از درگذشت هر امامی جامعه شیعی شاهد پیدایش راه و رسمی مستقل، با اصول و عقاید خاص بود. ظهور انشعاباتی نظیر کیسانیان، زیدیان، اسماعیلیان، واقفه و ... از نمونه‌های بارز آن است. یکی دیگر از موارد اختلافی شیعیان، نحوه برخورد با دستگاه حکومت بود. این اختلاف، ابتدا، در انشعاب شیعیان به فاطمی و کیسانی ظهور یافت و سپس به تقسیم سیاسی شیعیان و علویان به دو شاخه حسنی و حسینی (یا زیدی و جعفری در عصر عباسیان) منجر شد. نوشتار حاضر، با تکیه بر منابع تاریخی و روایی، می‌کوشد ضمن بررسی این موضوع، برخی پیامدهای سیاسی و فکری آن را بیان کرده و به مواضع اهل بیت در این خصوص نیز اشاره کند.

https://haftasman.urd.ac.ir/article_66811_72cd11da65daac3c9e75ee19f93eb0dd.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب هفت آسمان 2322-4290 14 55 2012 11 21 A Look at the Beliefs and the Background of Horufieh نگاهی به آرا و عقاید و زمینه‌های بروز و ظهور فرقه‌ حروفیه 25 44 66812 FA علی گراوند استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ایلام فتحعلی شهبازی دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه ایلام Journal Article 2011 08 21 Horufieh in Iran in the Teimour era emerged under the chaotic social conditions of that time. Its goal was the uprising of crafts men and peasants against class prejudice (Feudalism) in Teimour's era. This survey aims at investigating and introducing the most important ideological principles of Horufieh, its historical roots, and its major founders. By investigating available documents it was clear that Horufieh was a protesting belligerent doctrine with severe nationalistic beliefs having fighting orientation in addition to having religious credo and belief. Its leader and founder was Fazlollah. According to Horufieh, man's value is so promoted that it reaches godmanship. In major and minor principles of religions Horufieh had its own special beliefs different from other sects who showed up signs of heresy and apostasy. They promoted Ali's position to that of God and this caused their annihilation. The most important beliefs of Horufieh centered on the symbolic value and secret meanings of letters (letter’s symbolism) and God's recognition through letters. حروفیه، فرقه‌ای است که در ایران عصر مغول و تیمور، تحت تأثیر اوضاع نابسامان آن عصر ظهور کرد و هدفش قیام پیشهوران و رعایا علیه تبعیض طبقاتی بود. این نوشتار بر آن است تا اهمّ اصول اعتقادی حروفیه، ریشه‌های تاریخی و رهبران و پایه‌گذاران اصلی آن را بررسی و معرفی کند؛ حروفیه یک مسلک مذهبی مبارزاتی و معترض ایرانی با اعتقادات شدیداً ملی‌گرایانه بود. آنها بر ارزش نمادین و معانی رمزی حروف و شناخت خدا از راه حروف تأکید داشتند و مقام انسان را بسیار بالا می‌بردند. اساسی‌ترین اصول اعتقادی آنها عبارت‌ است از: شناخت خدا از راه حروف؛ انسان‌خدایی؛ اعتقاد به اینکه فضل‌الله استرآبادی، پایه‌گذار حروفیه، همان مسیح و خاتم اولیا و انبیاست؛ خواب منبع الهام و معرفت، و رؤیا جایگزین وحی است؛ اعتقاد به الوهیت علی(ع)؛ نامیرا بودن رهبران و ... . این عقاید باعث انحراف آنها و غلو در منزلت فضل شد، و درنتیجه از سوی علما و حکام مطرود شدند

https://haftasman.urd.ac.ir/article_66812_91aac71a1c66bc6f964c823734282221.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب هفت آسمان 2322-4290 14 55 2012 11 21 A Comparative Study of Self-Knowledge in Zoroastrianism and Islam بررسی مقایسه‌ای مفهوم خودشناسی از نگاه آیین زرتشت و اسلام 45 62 66814 FA شیدا ریاضی هروی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد فلسفه تعلیم و تربیت از دانشگاه شیراز بابک شمشیری دانشیار گروه مبانی تعلیم و تربیت دانشگاه شیراز سعید رحیمیان دانشیار گروه الاهیات دانشگاه شیراز Journal Article 2012 09 05 Self- Knowledge is one of the central themes of all ethical schools, rituals and theistic religions for the fact that it causes spiritual and moral sublimation and development in human beings. Invitation to self- Knowledge has been the prelude of invitation of moral schools, human reformers and divine prophets and the base of their teachings for guiding human beings. With regard to the theme of unity between theistic religions and as a result, the existence of some shared aspects between these religions in principles and objectives, if self- Knowledge is considered as one of the basic categories in anthropology, we can infer that some shared aspects should be between theistic religions from the viewpoint of self-knowledge. Accordingly, the present writing has surveyed self-knowledge comparatively from the viewpoints of these religions after a brief discussion about the basics of anthropology and degrees of soul excellence from the viewpoints of Zoroastrianism and Islam. خودشناسی، از آن رو که موجب تعالی و تکامل اخلاقی و معنوی انسان است، از جمله موضوعات محوری در تمام مکاتب اخلاقی، آیینها و ادیان توحیدی است؛ به طوری که دعوت به خودشناسی، سرآغاز دعوت پیشوایان مکاتب اخلاقی، مصلحان بشری و پیامبران الاهی و مبنای تعالیم آنها جهت هدایت انسانها بوده است. با توجه به بحث وحدت بین ادیان توحیدی و به تبع آن وجود پارهای اشتراکات میان این ادیان، از نظر اصول، مبانی و اهداف، اگر موضوع خودشناسی یکی از مقولههای اساسی انسانشناسی در نظر گرفته شود، میتوان چنین استنباط کرد که باید میان ادیان توحیدی از نظر مفهوم خودشناسی اشتراکاتی وجود داشته باشد. بر این اساس، نوشتار حاضر پس از اشاره‌ای مختصر به مبانی انسانشناسی و نیز حالات و مراتب تعالی روح از نگاه زرتشت و اسلام، به بررسی مقایسه‌ای مفهوم خودشناسی از نگاه این ادیان میپردازد.

https://haftasman.urd.ac.ir/article_66814_0af8c203cd00eeeede4c74899b3843b9.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب هفت آسمان 2322-4290 14 55 2012 11 21 Khwaja Ahmad Yasavi and Growth of Yasavieh in Transoxiana and Turkistan خواجه احمد یسوی و رشد جریان یسویه در ماوراءالنهر و ترکستان 63 78 66816 FA محمدحسن بهنام فر دانشجوی دکتری تاریخ اسلام دانشگاه تهران مصطفی ملایی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد تاریخ مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز از دانشگاه تهران Journal Article 2012 02 22 Transoxiana in the first Islamic centuries had proper opportunities and backgrounds to accept Sufi beliefs due to its special cultural situation and different religions and also being adjacent to Sufi centers such as Khorasan. In addition, with the advent of famous religious scholars and leaders during mentioned centuries in Transoxiana and the good relationship of Sufis with them and positive approach of Sufi teachings including opinions of all religious groups of Transoxiana caused attracting different groups of people and appearance of famous Sufi orders such as Yasavieh, Khajegan, etc in Transoxiana and Turkistan during this century, but Yasavieh stemmed from cultural environment of Transoxianain in Turkistan in its capital Yasiand with the guidance of its founder Khwaja Ahmad Yasavi; he had many followers among Turks of Turkistan and Transoxiana in a short period of time. Development of this order's thoughts doesn’t limit to Central Asia; it was then spread among The Volga Tatars and Azerbaijan and AnatolianTurks. In this study, it is tried to enumerate major currents of sufism in Transoxiana in the first Islamic centuries and study the lifetime and thoughts of Khwaja Ahmad Yasvi and growth of Yasvi mystical Sufism and its stems in Turkistan and Transoxiana. سرزمین ماوراءالنهر، در قرون نخستین اسلامی، به دلیل قدمت ادیان و فرقه‌های مختلف در این سرزمین، و هم‌جواری با مراکز صوفیانه‌ای نظیر خراسان، موقعیت فرهنگی ویژه‌ای داشت که زمینه‌های مناسبی را جهت پذیرش عقاید صوفیانه فراهم می‌کرد. همچنین، تعامل مثبت علما و فقها با صوفیان و نیز سویه مثبت تعالیم صوفیان، که شامل آرا و عقاید تمام فرق ماوراءالنهر می‌شد، سبب جلب گروه‌های مختلف مردمی و ظهور طریقت‌های صوفیانه مشهوری نظیر یسویه، خواجگان و ...، در ماوراء‌النهر و ترکستان شد. در این بین، طریقت یسویه با نشئت‌گیری از محیط فرهنگی ماوراء‌النهر، در ترکستان (شهر یسی) بنیان گذاشته شد و با ارشادهای خواجه احمد یسوی، بنیان‌گذار آن، علاوه بر آسیای مرکزی، در میان تاتارهای ولگا و ترکان آناتولی و آذربایجان نیز گسترش یافت. نویسنده می‌کوشد ضمن برشمردن جریان‌های عمده صوفیانه ماوراءالنهر در قرون نخستین اسلامی، زندگی و اندیشه‌های خواجه احمد یسوی، شکل‌گیری جریان یسویه و شاخه‌های عمده آن را بررسی کند.

https://haftasman.urd.ac.ir/article_66816_886a05b021c348804067c82e30f0351c.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب هفت آسمان 2322-4290 14 55 2012 11 21 A Critical Examination of Zaleski's Interpretation of Near Death Experiences (جستاری در کتاب سفرهای آن‌جهانی: گزارش‌هایی از تجربه‌های نزدیک به مرگ در قرون وسطا و دوران جدید، اثر کارول زالسکی) 79 98 66818 FA مجتبی اعتماد نیا دانشجوی دکتری فلسفه تطبیقی دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2011 09 06 Carol Zaleski's interpretation of near death experiences in her The Other worldly Journeys: Accounts of Near Death Experiences in the Middle Ages and Modern Times has been one of the controversial issues in this regard. According to her, the near death experiences are symbolic descriptions, which go beyond empirical observation and objective conceptualization. She maintains that the descriptions of religious experiences are symbolic, since they represent their reality through language and cultural forms, making the use of symbols inevitable. Thus, she regards theology as a scientific discipline, which should be mainly concerned with the analysis of symbols and narrations, which develop religious imagery. This writing is an attempt to critically examine Zaleski's interpretation of near death experience by considering her The Other worldly Journeys: Accounts of Near Death Experiences in the Middle Ages and Modern Times. Therefore, Zaleski's main idea is first considered. According to her, near death experiences have no common core; thus, she proposes to take a middle way in interpreting this kind of experiences, which combines William James' pragmatist method with his own method; it is concerned with cultural influences upon the formulation of such experiences. Finally, the implications and criticisms of Zaleski's view are dealt with. در میان تفاسیر گوناگونی که تاکنون از تجربه‌های نزدیک به مرگ ارائه شده است، تفسیر کارول زالسکی در کتاب سفرهای آن‌جهانی، مناقشات فراوانی را برانگیخته است. وی تجربه‌های نزدیک به مرگ را توصیفاتی نمادین تلقی می‌کند که به هیچ‌‌رو نمی‌توان آنها را جزء مشاهدات مستقیم و مفاهیم عینی دانست. او معتقد است تجربه‌های دینی به جای آنکه ماهیتی توصیفی داشته باشند، نمادین هستند؛ زیرا حقیقت، خود را در قالب زبان بشری و صوَر فرهنگی به ما می‌نمایاند و در این فرآیند، گریزی از نمادها نیست. او بر این اساس، الاهیات را رشته‌ای علمی تلقی می‌کند که ‌باید متولی اصلیِ بررسی و تحلیل نمادها و روایت‌هایی باشد که صوَر خیال مذهبی را تغذیه می‌کند. این نوشتار می‌کوشد با بررسی تفسیر زالسکی از تجربه‌های نزدیک به مرگ در کتاب سفرهای آن‌جهانی، تحلیلی انتقادی از آن به دست دهد.

https://haftasman.urd.ac.ir/article_66818_eca2af3ba99281276a98866e41ac376b.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب هفت آسمان 2322-4290 14 55 2012 11 21 Self Development through Swordsmanship: A Look at the Spiritual Aspects of the Art of Swordsmanship in Zen Buddhism جان‌پروری در سایه شمشیر: گذری بر جنبه های معنوی هنر شمشیرزنی در آیین ذن 99 110 66820 FA امیر جوان آراسته استادیار گروه تصوف و عرفان دانشگاه ادیان و مذاهب ابولفضل محمودی دانشیار گروه ادیان و عرفان تطبیقی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات Journal Article 2012 10 18 This article tends to pinpoint one of the most fundamental aspects of the distinction between Eastern and Western arts, focusing on swordsmanship, one of the extremely significant Zen arts in Japan which not only enjoys a high social stance in Japan, but also displays key points of the Eastern art. The role of mind in swordsmanship as well as its ultimate goal has been illustrated in this article, using the invaluable works of Daisetz Teitaro Suzuki,who, in addition to being among the best researchers of Zen, is also the one who introduced Zen to the West. The path the seeker is to follow in Zen eventually leads to the highly significant point of self - control, concentrating on his Self and making effort to achieve the state of " inadvertence"; the samurai swordsman also follows the path to perfection and transcendence. هنر شرقی و غربی تفاوت‌های ظریفی با یکدیگر دارد. یکی از اساسیترین هنرهای آیین ذن در ژاپن شمشیرزنی است که از یک سو، جایگاه ویژهای در جامعه ژاپن دارد و از دیگر سو، نکات کلیدی هنر شرقی در آن به خوبی خود را نشان می‌دهد. در این مقاله می‌کوشیم با بهرهگیری از آثار ارزشمند دایستز تیِتارو سوزوکی نقش ذهن در هنر شمشیرزنی را تبیین کرده و هدف نهایی این راه را ترسیم کنیم و از این طریق محوری‌ترین جلوهگاه تفاوت هنر شرقی و غربی را به تصویر بکشیم. سوزوکی تحقیقات گستردهای در آیین ذن و هنر ذن دارد. مسیری که در هنرهای آیین ذن پیش پای طالب قرار میگیرد، به فرجام بسیار کلیدی تسلّط بر خویشتن منتهی میشود. شمشیرزن سامورایی نیز با تمرکز بر اندرون خویش و تلاش برای رسیدن به «ندانستگی»، مسیر تعالی و تکامل نفسانی را طی میکند. این نوع نگاه در هنرآموزی بر عموم مناطق شرقی حاکم است.

https://haftasman.urd.ac.ir/article_66820_3dec3407148ccbc0c48bad5418f5204a.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب هفت آسمان 2322-4290 14 55 2012 11 21 Avalokitesvara: The Bodhisattva of Compassion and Wisdom اَوَلوکیتِشوَره: بوداسَف فرزانگی و غم‌خوارگی 111 151 66822 FA زهرا محرمی دانش آموخته کارشناسی ارشد ادیان شرق از دانشگاه ادیان و مذاهب Journal Article 2012 09 15 The "Bodhisattva" is a very important concept in Mahayana Buddhism. The Hinayana Buddhism, contrary to Mahayana Buddhism which has just only one bodhisattva, namely, shakyamuni, the Historical Buddha, has lots of bodhisattvas; Avalokitesvara is one of them, with two characteristic features, Prajna and Karuna. It is extreme tenderness and compassion in bodhisattvas which causes them to help all kind of beings in trouble. They appear in different forms of Buddha and bodhisattvas to help beings in various realms. His/her popularity and faith spread not only in India, its origin, but also in all over the East Asian countries; however, there are some differences and varieties in its name, gender, and etc. His/her varied appearances have been formed by following some interpretations of two main concepts, Prajna and Karuna, in different cultures, in drawings and sculptural art. The present article is concerned with this character. مفهوم بوداسف از مفاهیم بسیار مهم در سنت مهایانه‌ای آیین بوداست. برخلاف سنت هینه‌یانه، که فقط یک بوداسف در آن به چشم می‌خورد، که آن هم بودای تاریخی (شاکیه‌مونی) است، در مهایانه، بوداسفان بی‌شماری وجود دارد که بوداسف اولوکیتشوره، با دو صفت برجسته پرَجنا (فرزانگی) و کَرونا (غم‌خوارگی) یکی از آنهاست. در واقع، همین مهربانی و دل‌سوزی بی‌نهایت در بوداسفان است که موجب می‌شود آنها بیش از آنکه در فکر حصول نیروانه خود باشند دغدغه خاطرشان، یاری رساندن به موجوداتی باشد که در بندِ گرفتاری‌اند. ظهور او، برای کمک به موجودات، در شکل‌های مختلفی از بوداها و بدهی‌ستوه‌ها و در قلمروهای مختلف است. محبوبیت بوداسف اولوکیتشوره و سرانجام کیش او، نه فقط در هند، بلکه در سراسر کشورهای آسیای شرقی، رواج یافت. تظاهرات متفاوت او در هنر نگارگری و تندیس‌سازی تابع تفاسیری است که از دو مفهوم اصلی فرزانگی و غم‌خوارگی در فرهنگ‌های مختلف شکل گرفته است. مقاله‌ای که پیش روست، درصدد معرفی این شخصیت، بوداسف اولوکیتشوره، است.

https://haftasman.urd.ac.ir/article_66822_b8e9ca3a304e09bcea38900fefd4c10e.pdf